ავტორი: MangaMoon

დემონების მკვეთი ხმალი - გიუ ტომიოკა

გახსოვს… ნატაგუმოს მთაზე ტანჯირო ხმლის აწევასაც ვეღარ ახერხებს, რუის ძაფები კი მისკენ მოიწევს? წამით ადრე ეგონა, რომ ყველაფერი დასრულდა. ჰინოკამი კაგურასა და ნეზუკოს დახმარებით დემონს კისრამდე მისწვდა, მაგრამ რუიმ საკუთარი თავი თავად მოიჭრა, სანამ ტანჯიროს ხმალი მის მოკვლას მოასწრებდა. ახლა ისევ მის წინ დგას. ტანჯირო მიწაზეა, სუნთქვა უჭირს. დარჩენილი ძალით ნეზუკოს დაცვას ცდილობს, თუმცა მომდევნო შეტევის შესაჩერებლად სხეული აღარ ემორჩილება. სწორედ მაშინ გიუ ჩნდება. ძაფებს ჭრის და ტანჯიროს წინ დგება. მის ბრძოლას აღიარებს და ანიშნებს, რომ დანარჩენს თავად მიხედავს. ტანჯიროს პირველად ეძლევა შესაძლებლობა, შეჩერდეს — ვიღაც მოვიდა, ვისაც ამ საფრთხის საკუთარ თავზე აღება შეუძლია. რუი სისხლით გამაგრებული ძაფების ქსელს უშვებს. გიუ წყლის სუნთქვის საკუთარ, მეთერთმეტე ფორმას იყენებს — „მშვიდ ნაპირს“, ნაგის. მის ირგვლივ თითქოს წყლის ზედაპირი სრულიად მშვიდდება. მოძრაობები იმდენად სწრაფი და ზუსტია, რომ თითქმის უძრავად ჩანს; მოახლოებული ძაფები მის მახვილთან იჭრება და სამიზნემდე ვეღარ აღწევს. რუი გაოგნებულია. გიუ მანძილს ამცირებს და ერთი მოქნევით თავს კვეთს. დაძაბულობის შემდეგ ეს სიმშვიდე განსაკუთრებით ძლიერად იგრძნობა. ტანჯიროს ბრძოლას ყოველი ამოსუნთქვა უჯდებოდა; გიუ კი საფრთხეს აუღელვებლად ხვდება. მის ოსტატობას სწორედ ეს კონტროლი აჩენს — ზუსტად იმდენი მოძრაობა, რამდენიც სხვის გადასარჩენად სჭირდება.

მასალა: ხე