ავტორი: MangaMoon

ლუნი ტუნსი

გახსოვს… ელმერ ფადი თოფით რომ დასდევს ბაგზ ბანის, კურდღელს კი ისეთი სახე აქვს, თითქოს ტყეში სასეირნოდ გამოვიდა? ელმერი ცდილობს, ჩუმად მიუახლოვდეს. თოფს წინ იშვერს, ირგვლივ იყურება და დარწმუნებულია, რომ ამჯერად მსხვერპლი ვეღარ გაექცევა. ბაგზი კი მის წინ სრულიად მშვიდად ჩნდება. არც სადმე დამალვას ჩქარობს, არც შეშინებული იყურება. სტაფილოს ჩაკბეჩს, ღეჭავს და ეკითხება: **“What’s up, Doc?” — „რა ხდება, ექიმო?“** ამ ჩვეულებრივი შეკითხვით მთელი სიტუაცია თავდაყირა დგება. შეიარაღებული მონადირე უცებ უხერხულ მდგომარეობაში აღმოჩნდება: კურდღელი, რომელსაც უნდა გაურბოდეს, ისე ელაპარაკება, თითქოს ერთმანეთს შემთხვევით შეხვდნენ. ელმერს თავისი განზრახვის ახსნა უწევს. ბაგზი უსმენს, აკვირდება და საუბარს თანდათან საკუთარი მიმართულებით ატრიალებს. მონადირის გაბრაზება მატულობს; კურდღელს კი სტაფილოს ჭამაც არ შეუწყვეტია. სასაცილო სწორედ ეს სხვაობაა: ელმერისთვის ნადირობა უმნიშვნელოვანესი საქმეა, ბაგზისთვის — მოწყენილობის გასაფანტი შესაძლებლობა. რაც უფრო სერიოზულად ცდილობს ელმერი მის შეშინებას, მით უფრო სასაცილოდ გამოიყურება თვითონ. ბაგზის თავდაჯერებულობა მის მოძრაობაშიც ჩანს: დროს არ აჩქარებს, პასუხამდე მშვიდად ღეჭავს და მოწინააღმდეგეს ალოდინებს. სანამ ელმერი ფიქრობს, როგორ დაიჭიროს, ბაგზი უკვე წყვეტს, როგორ გაართოს თავი. ამიტომ გვამახსოვრდება ეს პატარა შეჩერება: თოფი ელმერს უჭირავს, მაგრამ შეხვედრის ტემპს კურდღელი ადგენს.

მასალა: ხე