ავტორი: MangaMoon

ნარუტო - მინატო ნამიკაზე

გახსოვს… ნარუტოს დაბადების ღამეს მინატოს ერთდროულად შვილის, კუშინასა და მთელი კონოჰას გადარჩენა რომ უწევს? ნიღბიანი თავდამსხმელი ახალშობილს იტაცებს, კუშინასგან კურამას ათავისუფლებს და სოფელს თავს ესხმის. მინატო ბავშვს გადაარჩენს, შემდეგ კი მტერს უპირისპირდება. წამებში ხვდება მისი ტექნიკის სუსტ წერტილს: დარტყმისთვის თავდამსხმელს სხეულის გამყარება სჭირდება. მინატო სწორედ ამ წამს იყენებს — გადატყორცნილ კუნაისთან ტელეპორტირდება და ზურგში რასენგანს ურტყამს. მაგრამ სოფელში კურამა ჯერ კიდევ მძვინვარებს. მინატო მას კონოჰას აშორებს. გამოფიტული კუშინა მხეცს ჩაკრის ჯაჭვებით აკავებს, მინატო კი „შიკი ფუჯინს“ იყენებს — ტექნიკას, რომლის საფასურიც მისი სიცოცხლეა. კურამას ჩაკრის ნახევარს საკუთარ თავში ლუქავს, მეორე ნახევარს კი ნარუტოსთვის ამზადებს. კურამა ხვდება მის განზრახვას და ბავშვისკენ ბრჭყალს მიმართავს. მინატო და კუშინა ერთდროულად ეფარებიან შვილს. ბრჭყალი ორივეს სხეულს ხვრეტს, მათ შორის კი ახალშობილი უვნებლად წევს. დარჩენილ წამებში კუშინა ნარუტოს მომავალ ცხოვრებაზე ელაპარაკება. მინატო უსმენს, შემდეგ ბეჭედს ასრულებს და შვილში მათი ჩაკრის ნაწილსაც ტოვებს — რათა ოდესმე კვლავ შეხვდნენ. ამ ღამის სიმძიმე იმაშია, რომ მინატო სოფელს გადაარჩენს, მაგრამ შვილთან ცხოვრებას ვეღარ შეძლებს. ნარუტოს მძიმე ტვირთს უტოვებს და ამავე დროს სჯერა, რომ მის ტარებას შეძლებს. მისი ბოლო გადაწყვეტილება პასუხისმგებლობას, სიყვარულსა და მომავლისადმი მტკივნეულ ნდობას აერთიანებს.

მასალა: ხე