ავტორი: MangaMoon

ნათება

გახსოვს… დენი და ვენდი „ოვერლუკს“ რომ გაურბიან, ფილმი კი მათთან ერთად წასვლის ნაცვლად სასტუმროში ბრუნდება? დენიმ თოვლში საკუთარ ნაკვალევს უკუსვლით გადააბიჯა და მამას გზა აუბნია. ახლა დედასთან ერთად თოვლმავალით მიდის. ჯეკი ლაბირინთში რჩება — დილით მისი გაყინული სახე გვხვდება, გაშეშებული მზერითა და პირზე შერჩენილი გრიმასით. თითქოს საფრთხე დასრულდა. შემდეგ კამერა სასტუმროს შიგნით ნელა იწყებს მოძრაობას. აღარავინ გარბის, აღარ ისმის ნაჯახის დარტყმები. ძველი საცეკვაო მელოდიის ფონზე კედელზე ჩამოკიდებულ ფოტოებს ვუახლოვდებით. ერთ-ერთში საზეიმოდ გამოწყობილი ხალხია თავმოყრილი. წინა რიგში კაცი იღიმის და პირდაპირ ჩვენ გვიყურებს. ჯეკია. აქ აღარ ჰგავს თოვლში გაყინულ მდევარს. მოწესრიგებულია, წვეულების მონაწილეებს შორის სრულიად ბუნებრივად დგას — თითქოს ყოველთვის მათ ეკუთვნოდა. წარწერა თარიღს გვიჩვენებს: 1921 წლის 4 ივლისი. ამ წამს მისი სიკვდილით მოტანილი შვებაც ირღვევა. როგორ აღმოჩნდა ათწლეულების წინ გადაღებულ ფოტოზე ადამიანი, რომლის სასტუმროში მოსვლასაც ვუყურეთ? შეიძლება „ოვერლუკმა“ ის საკუთარ წარსულში ჩაითრია. შეიძლება ფოტო მიანიშნებს, რომ ჯეკი აქ რაღაც ძველის გამეორებისთვის დაბრუნდა. კადრი პასუხს არ გვაძლევს. დენიმ ლაბირინთიდან გამოსვლა შეძლო; ჯეკი კი ფოტოში სამუდამოდ უძრავია. ამ ორ გამოსახულებას შორის ფინალი შემზარავ აზრს ტოვებს: სასტუმროს ძალადობას ახალი მსხვერპლი შეიძლება გადაურჩეს, მაგრამ მისი წარსული ჯერ კიდევ იქაა — მომღიმარი სახით, კედელზე ჩამოკიდებული.

მასალა: ხე